[ [ < ] [ b / g / s / v ] [ fit ] [ Kurallar / Stats ] ]

/b/ - Rastgele

Name
Email
Subject
Comment
File
:
Password (For file deletion.)

File: 1600035180455.jpg (123.18 KB, 1200x1600, 3:4, IMG-20200913-WA0010.jpg) ImgOps Google

b231a No.100973

Aramizda muhtemelen danismaya ihtiyaci olup gitmeyen veya gidemeyen anonlar var,bir sey danisacaksaniz buyurun.

T.psikolog anon

8c5e3 No.100974

File: 1600035824766.jpeg (79.46 KB, 431x711, 431:711, 1599466988825.jpeg) ImgOps Google

>>100973

Hayatım bok gibi. İş bulamıyorum, gelecek kaygısından dolayı hiçbir işe yoğunlaşamıyorum. Her gün düzenli olarak spor yapmama rağmen her zaman yorgunum ve dikkat eksikliğim var. Yorgunluk ve dikkat eksikliğinin ilaçsız çözümü var mıdır?

20180 No.100975

aşağılık kompleksine ne iyi gelir?

b231a No.100976

>>100975
Biraz daha somutlastirirmisin anlamam icin konu baslangic olarak

b231a No.100977

>>100974
Net bir sey soylemek zor durumun fizyolojik de olabilir.Bu durum ne zamandir var ?

ccbba No.100978

File: 1600037437314.jpg (11.66 KB, 400x293, 400:293, 1590212.jpg) ImgOps Google

>>100976
>>100977

3 4 yıldır var. Düzgün bir tipim ve vücudum olmasına rağmen parasızlık ve özgüvensizlikten dolayı sosyal ortamlara girmekten korkuyorum. Dolayısıyla herhangi bir arkadaşım ve sevgilim yok. Bütün günüm yatmak iş aramak yürümek spor yapmak ve kitap okumak arasında geçiyor.

b231a No.100979

>>100978
Yorgunluk ve dikkatsizlik bazen kisinin benligini korumasi icin olusturdugu savunma mekanizmalarindan olabiliyor.Sirf korktugun icin bunlar olusabilir.Bu noktada odaklanilmasi gereken parasizlik ve ozguvensizlik ile ilgili dusuncelerin aslinda.Bir zihninde canlandiralim sosyal bir ortama girdiginde en kotu senaryo ne olabilir ? En cok neyin basina gelmesinden cekiniyorsun ?

20180 No.100980

>>100976
çirkinim, kısa boyluyum, yıllarca tosunlandınm, kimse bana insan muamelesi yapmıyor.

ccbba No.100981

File: 1600038272762.jpeg (23.05 KB, 400x400, 1:1, 1591529940256.jpeg) ImgOps Google

>>100979

Herşeyin mükemmel veya çok iyi olmamasından korkuyorum. Mesela aklımda bir kız veya bir erkek arkadaşla istediğim bir etkinliği yapacakken parayı düşünmek veya paramın olmaması gibi bir senaryo kurmak bile beni sosyal bir ilişki kurma konusunda çekingen bir hale getiriyor. Sorunlarımın başında para ve bağımsızlık olduğu için ilk olarak bu iki sorunu çözmeye çalışıyorum fakat radikal bir karar almadan bu iki soruna çözüm bulmak neredeyse imkansız. Asgari ücret için günlük 10 saat sosyal bir ortamın içinde bulunma düşüncesi beni çok korkutuyor. İnsanlarla iletişime girerken robot gibi davranıyorum. İnsanlarla konuştuğumda genelde bana diksiyonun çok düzgün ve dublajlı gibi konuşuyorsun diyorlar. Bu yorumları duymak çok yapmacık biriymişim hissine kapılmama ve utanmama neden oluyor.

b231a No.100982

>>100981
Bu bir dongu insanlar cekinmenin korkunun kokusunu alirlar.Soyle yapalim o zaman bu korktugun ve cekindigin dalga gecilen kisi konumuna kendi isteyerek planli bir sekilde sokabilirmisin bir sosyal ortamda ?

ccbba No.100983

File: 1600038857333.jpg (25.95 KB, 532x480, 133:120, 71819796_2353806368202944_….jpg) ImgOps Google

>>100982

Dalga geçildiğinde rahatsız olmamak için fazla gururluyum. Bazen dalga geçilmesem bile dalga geçilecek bir hareket yaptığımdan dolayı insanlardan uzaklaştığım oluyor.

b231a No.100984

>>100980

Zamanla maruz kaldigin alaylar ve bakislar kendini degersiz hissetmene sebep olmus.Bazi olaylarin etkisi cok zor gecer ozellille kademe kademe birikmis olan olaylarin.Genellikle bir bakimdan dalga gecilen insanlar kendinilerini farkli bir alanda cok iyi yetistirerek bu durumu telafi etmeye calisiyorlar.Freudun odunlemesi adlerin asaligik psikolojisinden ustunluk psikolojisine siginmasi olarak geciyor literaturde bu durum.Bu ozellikler seni gercekten degersiz mi yapiyor sence ?

b231a No.100985

>>100983
Dalga gecilmek mi daha cok gururunu kirar dalga gecilecegim korkusu ile harekete gecmemek mi ? Gurur cogu zaman korkudan kaynaklanir,yarin bir gun paran olursa statun olursa bu seferde bunlarin esiri olmazmisin sence ? Dusunmezmisin bunlarin kaybedersem yine iplenmeyen adam olurum,bu dusunce seni sahip olduklarinin tutsagi haline getirmez mi ?

ccbba No.100986

File: 1600039378110.jpeg (24.87 KB, 601x510, 601:510, images (6).jpeg) ImgOps Google

>>100984

Çocukluğumda birçok konuda alay edilen birisiydim. Geçmişimdeki olayların bugünümü etkilediğini gayet farkındayım. İnsan olarak değersiz biri olmadığımın farkında olsam da sosyal olarak değersiz biriyim ve bunun ağırlığını hissediyorum. Karşımdaki kişiye değer versem bile bir arkadaş olarak ortaya bir şeyler katamadığımın gayet farkındayım. Muhabbet kurmayı bilmiyorum ve günlük konulardan konuşmak/dedikodu benim ilgimi çekmiyor veya rahatsız ediyor. Ailedeki kişiler ile bile 5 cümleyi geçen bir diyalog başlatamıyorum ve herkes tarafından soğuk biri olarak görülüyorum. Bunu aşmak istememe rağmen anlattığım korku ve utanç duygularının üstesinden gelemiyorum.

ccbba No.100987

File: 1600039548310.jpeg (26.92 KB, 515x595, 103:119, 1587975114306.jpeg) ImgOps Google

>>100985

Şu anda dalga geçilme korkusu ağır basıyor çünkü herhangi bir sosyal ortamda değilim. Gelecekte param be statüm olursa büyük ihtimal kaybetme korkusu ile yaşarım fakat en azından üzerimde başlangıç noktasında olmadığımın tesellisi olur.

b231a No.100988

>>100986
Bunlar cok uzun sure ustunde konusulmasi gereken konular kendine dair olumlu inanclarinin olmasi güzel telafi edilmesi daha kolay bir noktada oldugu gosterir.Su konularda arastirma yaparsan atilganlik egitimi,kademeli yaklastirma (adim adim istenilen konuma erismek icin yapilan egzersizler) ve sunu da önerebilirim: Konusma teknikleri var internette bununla ilgili mesela bir kelime secip kitaptan onunla ilgili 1 dakika hikaye uyduruyorsun veya ayni karsisinda sunum yapmak gibi.Once kendini kendine kanitlaman ve kendinden emin olman guzel bir ozguven katacaktir.

ccbba No.100989

File: 1600040242755.jpg (14.24 KB, 600x448, 75:56, 1584977621765.jpg) ImgOps Google

>>100988

Önerilerin için teşekkür ederim bakacağım.

b231a No.100990

>>100987
Hem senin hem de diger anon icin malesef bu durumlarin kolay bir yolu yok.Bir noktada zinciri kirip cesur olmak lazim veya hep guvenli alaninda duracaksin,bir ton soz soylesek bir davranisiniz kadar etkili olmayacak.

Kesin olmamak beraber yorgunluk ve dikkatsizlik durumun harekete gecmemen icin sana bir kalkan olusturmus birbinizi tamamliyorsunuz gibi eger kurtulmak istersen sana da yerinde duyarsizlastirma,olumlama yontemini onerebilirim

600c2 No.100992

>>100973
intihar düşüncesiyle nasıl başa çıkmalıyım? yoğun bir şekilde intiharı düşünüyorum ve mantıklı bir çözüm gibi geliyor. acıyı sevmeyi öğrenmek saçma geliyor. hayallerim, isteklerim falan var ama yaşama isteğim gitgide zayıfladığı için vazgeçilebilir hale geldiler.

ea2af No.100993

>psikoloji aka tüccar bilimi
öff götünüzden olmayan hastalıklar uyduruyorsunuz insanların problemleri ya parasızlıktan ya düşük zekadan ya tipten dolayı maval okumayın ve herkesi good goy olması için topluma entegre etmeye çalışmayın.

ea2af No.100994

>>100993
bir de diğer hormonal, otoimmun ve enfeksiyonel hastalıklar var tabii onlardan da zihinleri bozuluyor insanların beslenme alışkanlığı bile çok etkili hatta en etkili şey.

b231a No.100995

>>100992

Bir cetvel yapsak ucuna intihari en cok dusundugun ve yatgin oldugun zaman dilimi ve kosullar diger ucunada en dusunmedigin ve hayat dolu oldugun anlardaki kosullari koyarsak mumkun oldugun kadar obur uca yakin durman islevsel bir erteleme olabilir.

b231a No.100996

>>100992
Intihar dusuncen hedeflerin ile mevcut durumun arasindaki ucurumdan ve bunlara ulasamayacagini dusunmenden olabilir mi ?

b6ef0 No.100997

>>100973
Inanilmaz uzun olur belki ama kisa yazmaya çalışacağım. Belki kimse okumaz veya okuyunca derdini sikeyim der veya tunay direk kaldirir bilmiyorum ama yazacağım. Bu yaşıma kadar hep bilgisayarla şuyla buyla haşır neşir oldum. Teknolijiye hep ilgiliydim. 2 yaşımda bilgisiyar alınmıştı. Ya da neyse ya cidden alakasız ve boşu boşuna detay anlatıyorum hayatımı yazmama gerek yok. Kısa kesersem, bu yaşıma kadar adam akıllı hobim olmadi, ve hayatım boyunca asosyaldim neredeyse, 15 yaşındayım, ilkokul 3ten ya da 4ten beri desem en az 4 5 senedir asosyalim, asosyal derken dışarı çıkmıyorum, yaz tatillerinin hepsini evde pc başında geçirdim. Dolayısıyla dizi film izlemek ve oyun oynamak dışında bir hobim olmadi. Ve bu beni hala inanılmaz bir şekilde özgüvenimi düşürüyor ve her gün bunu düşünüyorum 1 senedir. Bu komplekslerim 1 senedir falan var, hobi yapmak, yeni bir şeyler öğrenmek ve genel olarak o siktigimin evinden çıkma kompleksi. Bu olaya kaykay alıp kaymakla başlayıp, sosyal anksiyetemi yani dışarı rahat rahat çıkabilmemi sağlamayla devam ettirip sonra kafama göre yeni hobiler edinmek istiyorum fitnessa baslamak, bisiklet surmeyi öğrenmek veya basketbola başlamak gibi, ama fitness hariç hepsine çok geç kaldığımı biliyorum ve bunlara bir plan yaparak baslanmayacagini da biliyorum ama ben zaten normal birisi değilim. Hayatim boyunca da oyle olmadim çevremde bunu bana her zaman söyledi. Hayatim boyunca kendimi hep özel hissettim, ki hala da hissediyorum sanırım ama 1 2 senedir bunun aslında böyle olmamasi gerektiginin ve biraz da boyle olmadiginin farkındayım çünkü o kadar da zeki değilim. Hatta bazen gerizekalı gibi hissediyorum ve hiç-bir özelliğim olmamasina rağmen narsist olduğumu düşünüyorum.

b6ef0 No.100998

>>100997
Her zaman bir şeyi yapmadan önce, ciddi ciddi her şeyin mükemmel olmasını istiyorum, ve her şeyi yavas yavaş yapıyorum. Okbyim büyük ihtimalle. Küçüklükten beri var ama bu okb, doğuştan gibi bir şey. Büyüdükçe arttı ama. Şöyle ornekleyebilirim, arkadaşlarımla dışarıdayken, acaba normal insanlar arkadaşlarıyla dolaşırken şöyle mi davranıyor, diğer insanlar böyle mi konuşuyor, nasıl düzgün yürüyebilirim, şöyle yapsam normal midir, nasıl genel bir insan olabilirim, nasıl normal biri olabilirim diye her hareketimi düşünerek yapıyorum dışarıdayken. Bu sanırım aşağılık kompleksi.

b6ef0 No.100999

>>100998

Eğer o saydığım aşağılık kompleksi değilse bence bunlar kesinlikle öyledir: bir şeyi farkettim, hayatim boyunca bunu farketmeden yaptim, ne yaptığımı biliyordum ama bunun hic üzerinde düşmemiştim ve zeki biri olduğumdan yaptığımı sanardim 1 sene oncesine kadar. Hep rol yaptim. Hayatım boyunca insanlari umursamaz gibi davrandim. Ilkokuldayken bile yapardim bunu. Hayat sikimde degil gibi davranirdim ve ınsanlardan üstün oldugumu dusundugumu diger insanlara belli ederdim. Kendime bir persona yaratirdim ve her insana farkli davranirdim mesela. Her insana karsi farkli bir personam vardi ama genellikle ayni ozelliklere sahiptiler.

b6ef0 No.101000

>>100999
Artik yapmamaya calisiyorum bunu. He birde şu var, kendimi çok özel biri sandigimdan kaynaklaniyor sanirim, mesela bir anı yaşadım diyelim arkadaslarimla falan, o ani cok farkli cok özel işte kimse yasamadi benden başka gibi düşünüp o gun cekilen fotoğrafı veya kendi fotoğraflarimi asla silmem, kendi yazdığım ve kendi yaptığım, benim olan her seye cok onem veriririm cunku bu benim o mukemmel kisiligimi tamamladığımi düşünürum. Ve olur da birisi sorarsa kendimi anlatirim diye. Belirli aksesuarlarim vardir ve belirli kıyafetlerim ve hepsine cok onem veririm cunku onlar o cok onemli kisiligimi tanimlayan seylerdir. Bunlari yazarken ironi yapmiyorum gercekten böyle dusunerek yaptim hepsini. Hala da boyle düşünüyorum ama icimden diyorum ki sen bu hayatta hicbir sik yapmadin ve basaramadin.

bf291 No.101002

sevdiğim biriyle uzun konuşabiliyorken sevmediğim bir insanla uzun muhabbet kuramıyorum. bunu nasıl yaparım?

b231a No.101005

Aksama uygun oldugumda cevaplayacagim sorulari.

b231a No.101007

>>101002
Sevmedigim insan derken hangi ozelliklere sahip insanlar ornek olabilir ?

9a897 No.101009

Elime kesici-delici alet geçince bazen istemeden aklımdan karşıdakine saplamak geçiyor. Küçükluğümde de olurdu bu. Sorunum nedir?

bf291 No.101015

>>101007
kendimi yakın hissetmediğim herkes. anne baba dahil. uzun soluklu kimlerle konuşabiliyorum sayayım. 2 kuzenimle, 1 amcamla, ananemle, sevgilim olan kızlarla ve 1-2 tane arkadaşım var onlarla. kafa dengim olmayan insanlarla muhabbet edemiyorum. bu iş girdiğim iş yerlerinde sorun oluyor.

b1a6a No.101016

File: 1600085881904.jpeg (23.73 KB, 566x541, 566:541, images (1).jpeg) ImgOps Google

(((yalom)))

b231a No.101031

>>101009
Derin bir durum net bir sey soylemek zor.Istemeden ifadesi onemli burada saplamayi istemiyor olabilirsin ama saplamanin sonuclari doyum yaratabilir.Kendini ustun hissetmek,guclu hissetmek veya sirf yasak oldugu icinde cazip olabilir.Hic dovus sporlari yapmayi dusundun mu orada bu durtunu gozlemleyebilirsin.

b231a No.101032

>>101015
Bunun cozumu bol bol antreman aslinda otostopla seyahat yapmak guzel bir cozum olabilir.Cunku arabaya bindiginde iletisim kurmama sansin pek olmuyor daha az stresli yollar yasli amcalarla muhabbet etmek olabilir,Bazi insanlar kisilik tipi olarak ice dönüktür.Daha derin dusunebilme oz duzenleme dsiplin kabileyetleri daha genistir.Dezavantajida bu durum

b231a No.101033

>>100997
Eger 15 yasindaysan bu karmasalari ve hisleri hissetmen gayet normal 13-25 yaslar arasi benmerkezciligin tavan yaptigi yaslar sonucta.Ergen psikolojisi apayri bir uzmanlik.Kendine yapacagin en iyi sey bu siteyi terk etmek fiziksel ve bilissel olarak gelisimine odaklanmak ben de lise 2-3 te burada takilmistim ,kendini ustun farkli goren bir kesim oldugumuzu saniyordum tipki herkes gibi,ama sicanlarin cogu toplumda en dipte gorulecek insanlardan olusuyor malesef.O yuzden en iyisi bu siteden gitmen ki ergenligine bu dusunceler iyice islemesin

09d12 No.101039

Psikolog olduğuna pek inanasım gelmiyor; diploman varsa bile aktif olarak çalıştığına, hele de klinik psikolog olup aktif olarak çalıştığına hiç inanmıyorum. İşinde gücünde adamın burada takılacağını zannetmem ama yine de yazayım.

Bende küçüklüğümden beri bir şeyler var ve şu an hayatımı da olumsuz yönde etkiliyor ama ne olduğunu çözebilmiş değilim.
-En önden açıkça yazayım, el tutuşmasızım. Hatta muhabbetsizim. Gram umurumda değil ama. Kadınların bana herhangi bir avantaj sağlayacağını zannetmiyorum.
-Katı baba, mükemmeliyetçi anne; muhafazakar aile; arada vurma var ama sistematik dayak yok.
-Okulda sistematik bully yok ama kavga etmeyi seven birisi değildim yani iş kavgaya varana kadar neredeyse hiçbir şeye ses çıkarmazdım ama kavgaya girip dayak yediğimi de hatırlamıyorum.
Küçüklüğümden bir iki tuhaf anektod vereyim:
-3. sınıfta paraverici servis parası vermek istemediğinden kendi götürüp getiriyordu okula. Okul 4'te bitiyor işten çıkıp 6:30 gibi beni alıyor. Ben de o süre boyunca hizmetlilerle arkadaş olup okulun en gizli yerlerine kadar her yerini keşfetmiştim. Bir gün gözüme tuvaletteki pisuvar ilişti, su akıtıyor. Sanırım sürekli akması gerekiyor onların ama ben su israfını ve okula gelecek faturayı düşünüyorum kek. Orada bir demir parçası bulup sivri yeriyle pisuvarın suyunu kontrol eden vidayı çevirmeye çalışıyorum. Yanlış yere çeviriyorum ki su daha da hızlanıyor. Bir türlü azaltamıyorum ve vazgeçiyorum ama devasa bir pişmanlık yaşıyorum ve her saniyem orada akan suyu düşünmekle geçiyor. Ne kadar sürdüğünü bilmiyorum her akşam oraya gidip pisuvarı "tamir etmeye" çalışıyorum ama başaramıyorum.
-Yine aynı sene çıkışta bahçede top oynuyorum, birinci sınıf çocuğun birisi geliyor ben kaleye geçeyim şut çek diyor. Topa asılmamla topun çocuğun yüzünde patlaması ve çocuğun havada takla atması bir oluyor. Çocuk "seni babama öldürteceğim" tarzı bir şeyler zırlamaya başlıyor ve bunu duyduğum gibi sıvışıp bildiğim gizli bölmelerin birisine saklanıyorum ve 2 saat çıkmıyorum. Çocukken çok uzun gelmiş olabilir ama çok uzun bir süre o çocuğu görünce gidip bir yerde saklanıyorum. Bekçi kulübesinde paravericimi beklerken uzaktan bu veledin geldiğini görünce hemen gidip tuvalete saklanıyorum vesaire. Şu an anlam veremediğim bir diğer tuhaf davranış.
-12-15 yaşları arasında çok daha tuhaf bir ruh haline bürünüyorum ve literal olarak yolda yürürken bile atacağım adımların hesabını yapmaya başlıyorum. Düzgün yürüyor muyum? İnsanlar garipser mi? diye. Eleştiriye ve yargılanmaya tahammülüm sıfıra iniyor ve insan içine çıkmamaya başlıyorum.
-Yine bu dönem bir arkadaşa okuldan bir kızın epey güzel olduğunu söylüyorum. O da gidip belki bir şeyler olur diye kıza yetiştiriyor. Kız kim o ya gelsin bakalım diyor. Ben tabiki yine saklanıyorum. 5 kişi üzerime çullanıp "götürüp yüzleştirelim şunu amk :DDD" yapıyor yolun yarısında ellerinden kurtulup saklanıyorum. Orta okuldan mezun olana kadar kızın genelde takıldığı yer olan kantine girmiyorum.
-Bu süreç için kendime SAD tanısı koymuştum.
-Lise başlayınca hayatın geneline karşı üstüme devasa bir umutsuzluk bulutu çöküyor, orta okuldaki "utangaçlık" kaybolup yerini umursamama alıyor. Sessizlik, iletişim kurmama var ama yapamadığı için değil içinden yapmak gelmediği için.
-Üniversite de böyle gelip geçiyor, ilk sene hiç arkadaş olmadığı için whatsapp grubuna girilmiyor. Duyurular whatsapptan yapıldığı için (ben okulun sitesinden takip ediyordum) önemli prosedürler, çıkmış sorular, çıkacak denen yerler kaçıyor ve okul uzuyor. Okula lablar ve sınavlar dışında neredeyse hiç gidilmiyor. Edinilen "arkadaş" sayısı 10'u geçmiyor. Onlar da mezuniyetten sonra silinip gidiyor zaten.

-Bu işin kırılma noktası bence şu SAD'daki utangaçlığın umursamamaya dönüşmesi. Bir şeyi yapmam gerekiyorsa yaparım. Üniversitede bir hoca zorunlu sunum koymuştu derse. Sövdüm ama sıkıntısız, heyecansız çıkıp paşalar gibi anlattım konumu. Hoca ben seni neden daha önce bu okulda hiç görmedim falan yaptı orası ayrı mesele.
-İletişimimdeki sorun şu. Gerçekten kimseyle muhabbet etmek, iletişim kurmak istemiyorum. Bana faydası olacağını düşünmüyorum. İçimden gelmiyor. KYK'dayken oda arkadaşım aylarca hiç konuşmadığım için artık isyan etmişti nasıl bir manyaksın oğlum sen diye. İnsanların %99.99'unun boş muhabbet kastığını düşünüyorum. İyi sayılabilecek bir diplomanın sahibiyim ama iletişim ve güleryüz gerekiyor biraz. Bunlar da benim doğama ters. Stajlarda başımdakiler kovmaktan beter etmişti bu nasıl bir iletişim tarzı diye. Ki işi de sevmedim zaten. Her seferinde bugün iyi yapacağım şu işi diye gidiyorum ama atmosfere girdiğim an beni sürüngen reflekslerim yönetmeye başlıyor ve insanlara selam bile veremiyorum. İş konusunda internetten yaptığım hiçbir başvuruya cevap gelmedi. 2 aydır boş boş duruyorum ve geleceğe yönelik hiçbir planım yok.

-DSM-5'teki SAD kriterlerine uymuyorum, antisosyal olduğumu düşünmüyorum çünkü yalanı vesaire sevmem, yasaları da ihlal etmeyi seven birisi değilim. (Yalan söylememelisin, hırsızlık yapmamalısın tarzı doğal yasalar tabiiki. İnsan haklarına uymayan 5816, tck 216, tck 301 gibi TC yasaları umurumda değil) Geçen aylarda şizoid kişilik bozukluğu ilgimi çekti ve benim şu anki ruh halime harfi harfine uyduğunu hem kendim, hem yemekyapıcım hem de başka bir tanıdık teyit etti. Sadece bir detay var. "6. Appears indifferent to the praise or criticism of others." buna pek uymuyorum. Övgüyü umursamadığım kısım doğru ama eleştirinin hâlâ jimmielerimi rustleladığı anlar oluyor. "Gerçek hayatta" tepki vermeyebilirim ama içten içe aşırı sinirleniyorum eleştiren kişiye. Bu tanının bana konması için her kritere uymam gerekli mi, o kriterin ağırlığı nedir bilmiyorum. Hiç psikatriste veya psikologa gitmedim. Zaten özellike bu durumun uzmanı olan, bu durum üzerine deneyimi olan bir profesyonel dışında birisinin doğru bir tanı koyabileceğini düşünmüyorum.

Bende bundan varsa ne değişir? Sanırım hiçbir şey. Yeni tanımlanan bir rahatsızlık olduğu için henüz etkili bir tedavi bulunamamış diye duydum.

86f97 No.101041

>>101039
>>101039

sen bensin anon tek farkımız ben kod maymunuyum

09d12 No.101043

>>101041
okulunu okuduğunu varsayıyorum. zamanında bilg veya yazılıma girmediğim için biraz pişmanım aslında anon, 25 binlerde mf-4 sıralamam vardı (bio iyiyken fizikte sıçmıştım) eli yüzü düzgün bir üniversite gelmiyor diye mühendis olmadım ama hayatımın en büyük hatasını o saniye yapmış olabilirim. sen memnun musun?

86f97 No.101049

>>101043
anon LGS girmedim, sınavsız yerleştim, 2 yıl myo okudum lakin içimdeki otist araştırmayı sevdiğinden ve sosyal seviyem seninle aynı olduğu için bok gibi olan zamanım ile CS öğrenmekte zorluk çekmiyorum anon, kendime harçlık çıkaracak kadar evden çalışıyorum, benim gibi giderin yok ise para sana yetiyor da artıyor

b6ef0 No.101050

>>101049
>ben ol
>5 senedir asosyal ol
>evde bilgisayarın olmasına rağmen yazılım bilmemne şu bu bok püsür hiçbir şey öğrenme.
>hala evde boş boş yat
>geç kalmış gibi hissettiğinden yine de başlama.
>2005 temmuz doğumlu ol

86f97 No.101052

>>101050
>>101050
küçüklükten beri başka bir bok ile uğraşmayı sevmediğim için bu şekilde sonuçlanmış olabilir anon, 2 veya 3 yaşımda bilgisayarı önüme koydular ve böyle oldu, en başta bir şeyler yapmak zor ve yapsan bile bir boka benzemiyor, bir kere öğenme eğrisinde ilerledinmi gerisi geliyor anon büyük ihtimalle benim öğrenmek için yaptığım yan projelerimi bitirme projesi olarak veriyorlar, daha önce 8080 emu ve eski bir oyunun dosyalarını ters mühendislikle unpack edip oyuna çeviri yapmaya çalışmıştım, 2 senelik bok okulda millet int x nedir eşşek kafalılar anlamıyorken ben multithread server-client yazmaya çalışıyordum, üstün zekalı flan olmadığımın farkında olduğum gibi bunların tek sebebinin hayvan gibi zaman harcamam olduğunu biliyorum hatta bu kadar fazla zaman harcıyor olmam kendimi geri zekalı hissetmeme sebep oluyor, en son lineer interpolasyon ile karakterleri hareket ettirmeyi öğrendim şuan ise maze çözen A* üzerinde çalışıyorum böylece pathfinding ile oyuna ekleyeceğim karakterler yolunu bulabilecek, ilerledikçe ilginçleşiyor anon, para kazanacak seviyeye gelene kadar 1-2 sene kafana vurman gerekiyor, bir şey sormak istiyorsanız tam zamanı anonlar

pajeet anon over

b6ef0 No.101053

>>101039
Anon çoğu şeyle uyuşuyoruz ama ben de iki üç farklı şey var, narsist falan olduğumdan sanırım bir de hayatım boyunca babam/amcalarım tarafından falan kendimi ezdirmemem için kavga etmem gerektiği, bana ne kötülük yapılırsa karşılığını iki katıyla vermem öğretildiği için de olabilir, bulyye hafif bir şekilde yakın bir şey hissettiğimde bunu aklıma kaydederim, eğer çok sinirli veya kötü hissettiğim bir gün değilse yüzde doksan o an içinde(eğer çok büyük bir şey olursa tabii ki veririm ama bu bahsettiğim hafif olaylar) tepki vermem ve bosveriririm, hiç cevap vermem bile veya konuyu değiştiririm, ama o olay aklımda yer ettiği için bir daha o kişinin en ufak hareketini gördüğümde küfür ederim direk/ tartışırım veya kavga ederim. O olaylarıda hiç yaşamadım çünkü birinden korkmayı kendimden yediremem/herhangi birinin benim hayatımı/davranışlarımi kötü yönde etkilemesi düşüncesi bile beni deli ediyor. Insanlari kendimden küçük gördüğümden dolayı olabilir bu. Babamda da var aynı şey. He birde bullylik yapmasa bile birisi, en ufak şeyde kin tutarım çünkü tanıştığım herkesin ve etrafımdakilerin yakın olmadığım insanlarin hep benimle dalga geçtiğini/ garip olduğumu düşündüğünü düşünüyorum o yüzden sürekli sinirli biriyim. Düzgün yürüyor muyum garipseniyoe muyum olayını her dışarı çıktığımda yaşıyorum. Utangaçlıgin kaybolup umursamamaya dönüştüğü zaman benim için bayağı erken oldu, ortaokul 1e kadar öyleydi orta 2den beri yani 11 yaşımdan falan beri umursamamazlik var. Arkadaş edinmede sıkıntım yok ama, uzun süre geçirmem gerek birinin beni gerçekten sevdiğini/ diğerleri gibi dalga geçmediğini hissetmem için. 1 2 ayda falan biriyle rahat arkadaş olurum. Eleştiride kin tutma olayi bende de var. Yasalara/devlete dünya düzenine isyan olayi var ama diğer ınsanlari rahatsız etmeyecek şekilde. Yalan söylemem asla, neysem oyumdur. Yasaları ihlal etmeye bayılırım. Insanlari rahatsız etmek hırsızlık gibi şeyleri zorunda kalmadan yapmam ama kalsam kesin yaparim.

b6ef0 No.101055

>>101052
Benim de aynı şekilde anon, 2 yaşımdan beri bilgisayarla meşgul ettiklerinden böyle oldum. Başka bir şeyle uğraşmayı hiç denemedim çünkü bildiğim bir şeyi yapmak, eve gidip bilgisayar oynamak her zaman daha cazip geldi ve daha fazla zevk verdi zaten. Bir kaç sene önceye kadar böyleydi sonra ondan da sıkıldım. Benim başlamam için geç mi yoksa şimdi başlasam zaten haşır neşir olduğumdan kolay mı hallederim ne dersin

86f97 No.101056

>>101055

anon haşır neşir olman bir kere artı, okulda 3iq herifler daha visual studiodan nasıl proje oluşturacaklarını bilmiyordu ama buradaki en püf nokta ingilizce biliyor olmak anon, yabancı kaynaklar hayvan gibi olmuş artık öğrenmemek elde değil, C türevi bir dilden öğrenmeye başla anon mantığını anlamaya çalış basit projeler yap biraz kavrayınca php/javascript gibi şeylere kayarsın

c24b7 No.101059

>>101053
valla 2005'li dostum ben eğer 15 yaşıma geri dönebilseydim ilk yapacağım şey koşa koşa iyi bir psikiyatriste veya psikologa gitmek olurdu. bu sayede lise sondaki aptal belirsiz kafa yapısından kurtulur derslere daha çok kasar ve şimdiki diplomamdan daha iyi bir diploma almak için uğraşırdım. mühendis olacaksam boğaziçi veya koç gibi mesela. muhtemelen bu saçma ruh hali o senelerde tepeme çökmese yapardım da. millet test parçalarken ben yatakta kara kara varoluş üzerine düşünüyordum. sınava da ne olacaksa olsun amk diye gidip girmiştim.

86f97 No.101060

>>101059
bu anon ultra haklı anon, kafama sıkmadıysam bunun sebeplerinden biri annem, ay tanrısına şükürler olsun poşet kafalı değil ve bir şekilde beni kötü yoldan korudu sokak çocuğu gibi yetiştirmedi, psikologa görünmen iyi olur lakin benim en çok korktuğum şeylerden beri annen baban buna ne diyecek, düşünsene psikologa gideceğim diyorsun ve senden nefret ediyorlar ;_;

b231a No.101074

>>101039
Sizoid kişilik bozukluğu A tipi kişilik bozukluklarında yer alıyor.Genellikle bu tipteki bozuklar yaşantılar yoluyla sonradan öğrenilmiş şeyler olmaz.Onları genellikle savunma mekanizmaları veya davranışsal kuramlarla açıklayabiliriz.Şizoidin umursamazlığı umursamazlık değil duygusal küntlüktür,kendine kapatma değil hiç kendini açmamış olmak,hoşlanma başkasıyla iletişimin görülmemesi durumları teşhise daha elverişli bulgulardır.Yani ben insanları sevmem çünkü şundan şundan değil doğdu doğası ilgisizdir.Otistik çocukların anne babasına duyarsız çamaşır makinesini saatlerce izlemesi gibi…

Anti sosyal kişilik bozukluguda dürtüseldir.Küçüklükten beri empati duyguları gelişmemiş ve planlı programlı düşünen adamlar olmazlar.Senin hikayende ilk anlattıklarından duyarlı biri olduğun ortaya çıkıyor.

Hayır bir kişiye tanı koymak için hepsini sağlamasını gerek yok.DSM standartlarında tanı koymak için 7 kriterin en az 4 üç ay içinde sürekli olarak gösterilmesi gibi şartlar vardır.Tanılar için önce özel bir yerde psikiyatriye gitmen gerek,çünkü sorunlar beyin kimyası ile ilgilide olabilir.

Tanılar teşhisler tanımlamalar sadece psikolojide süreç modeli ve freudun önceliğinde eski çağ psikolojisinden kalmış bir durum.İlla tanı koymak sen şusun demek yerine çözüme ve işe odaklanmış terapi yöntemleri var.Danışanın içsel gücü ile hareket eden yani sadece akan suyu doğru yerde yönlendiren kuramlar.

Çoçukluk davranışları hepimizde gariptir.Asıl önemli olan yetişkin aklıyla hangi çoçuk davranışlarını bugüne getirdiğidir.

Verebileceğim tavsiye ben neyim neden oldu yerine düzeltme aşamasına odaklanmak bence çünkü psikolojide sorunu çözmek için sorunun nedenlerinin bilmene gerek yok.Tabi bu benim benimsediğim yaklaşım onlarca bakış açısı var.

Cevaplandıramadığım yerler olabilir,uzunda baya daha spesifik sorabilirsin.

04c5a No.101077

>>101074

Teşekkürler.

>Genellikle bu tipteki bozuklar yaşantılar yoluyla sonradan öğrenilmiş şeyler olmaz.

Yaşantılar yoluyla sonradan öğrenip öğrenmediğimi bilmiyorum. Bu ruh haline erişmemi pinpoint eyleyebileceğim olaylara bağlamam zor. Aşamalı olarak, lise'nin son iki senesinde, hatta tam "sosyal fobiyi yeniyorum, eskiden amma aptalca şeyleri dert edermişim" derken daha farklı problemlerin ortaya çıktığını fark ettim. Hayata, insanlara ve olaylara bakış açım değişiyordu; bazı şeyleri aşıyordum ama bu sefer başka bir hâle bürünüyordum. Başarısızlık ise yegane değişmez olarak kalıyordu. Bu lisenin son iki senesi dediğim dönemde, biliyorum klişe olacak ama, Schopenhauer'in tüm yazınını hatmetmiştim. Lakin okuma mı düşüncelerde değişikliğe sebep oldu, yoksa öyle düşündüğüm için mi onu bulup okudum, zevk aldım ve okumaya devam ettim; yoksa bu iki davranış birbirini mi pekiştirdi bilmiyorum. Şu an Schopenhauer'in dediği şeylerin büyük kısmına katılmamakla beraber kendisini okuduktan bir sene sonra felsefe okumalarımda kendisinin temsil ettiği gelenekten de tamamen koparmıştım kendimi.
>Onları genellikle savunma mekanizmaları veya davranışsal kuramlarla açıklayabiliriz.
Onları derken neyi ŞKB davranışlarını mı kastediyorsun? Savunma mekanizmaları sonradan edinilmiyor mu? "doğdu doğası ilgisizdir" ile bu söylediğini nasıl bağdaştıracağımı bilemedim.

DSM-5'te şu yazıyor mesela
>This pattern begins by early adulthood
Bunu nasıl değerlendireceğiz?

>Verebileceğim tavsiye ben neyim neden oldu yerine düzeltme aşamasına odaklanmak bence çünkü psikolojide sorunu çözmek için sorunun nedenlerinin bilmene gerek yok.

Nasıl odaklanacağım? Gidip bir yere görün mü diyorsun şimdi? Anon dürüst olayım, bu konuda ne kadar open-minded kalmaya gayret göstersem de şu "normalim, veya en azından sadece insanların geri kalanından farklı bir kişiliğim var, sistem hasta muamelesi yapıp başarısızlığa itiyor. Ben de bir şeyler başarabilirim, üretken ve çalışkan olabilirim ama sistem sosyal olmayana bir hiç muamelesi yapıyor" düşüncesi hep aklımı çeliyor. Muhtemelen durum böyle değil ama ne zaman eyleme geçmeye kalksam içimden bir ses beni başarılı bir şekilde buna ikna ediyor.

b231a No.101088

>>101077
En onemli kisimdan basliyayim bize egitimde defelarca denildiki hasta yok danisan var.Kimse seni hasta sorunlu olarak adlandiramaycak ki zeki birisin,yardim almayi senin zekani kullanarak cikisi bulmayi saglamak olarak dusun.Sadece farkindaligin artacaktir.Hepimizin hayatimizda goremedigi noktalar ve icinde bulundugumuz fragtal donguler var.Onemli olan bunlari kirabilmek

Savunma mekanizmalari dogustan gelmez tabiki ama istemeden kazanilir ve ogrenilir.Seni sevmeyen bir insan topluluguna antipati olusturmak gibi,vicdan azabi duydugun birine mesela aldattigin sevgiline cok iyi davranmaya baslamak gibi,kucuk bir cocugun kavgali bir ailede hayal gucunun gelisip uzaklara dalmasi ve umursamiyormus yapmasi gibi.Dedigim nokta sizoid kisilerde durum stabildir.Basindan beri insanlara karsi asiri ilgisizdir ve bir nedeni yoktur.Normie olmalari bos olmalari gibi

Evet yaygin tanilar ergenlikten sonra konur ama cocukluklarina baktiginda normal bir cocukluk gormezsin mesala davranis bozuklugu 18 yasindan sonra anti sosyal bozukluk olarak adlandirilir.Tabi bir suru istisnasi sizofreni bir anda basliyabilir mesela cok genis bir konu klinik yapmadigim icinde tam hakim degilim.Dsm 4 ile 5 arasinda bile o kadar fark vardi ki

Onerim bu karmasayi cekmene gerek yok ilac kullanmadan psikolojik danismanlara gidebilirsin.Klinik psikologluk bir durumun yok bence.Normilerle ice ice bulununca gördüm ki yillardir chanlarda bahsedilen sorunlarin aynisi onlarda da var.

c0ad1 No.101089

>>101039
>>101039
bütün hayatın boyunca sana sosyal refleksler edindirecek tecrübelerden kaçınıp en sonunda da ben böyleyim nasıl olsa deyip insanlarla iletişimini tamamen keserek cope eylemişsin anon. bu saatten sonra hayatını biraz olsun değiştirip zevk almak istiyosan profesyonel bi psikolog yardımıyla dış dünyaya açıl

ea830 No.101091

>>100973
genel olarak motivasyon bulamıyorum anon. çoğu zaman hayatım anlık enerjiden ibaret, bu enerji ile bir işe başlıyorum ve sonunu getiremiyorum.

Bunun haricinde çok çok insanların benim hakkımdaki görüşlerinden etkileniyorum. Bir kişinin mesajıma cevap vermemesi bile aşırı fazla bir karamsarlık ve intihar yakıtı verirken bir kişinin güler yüzle selamlaması bile bayağı umut ve yaşama isteği verebiliyor. Ayrıca arkadaş arasındayken bir konuyu yanlış bilmek veya bir konuyu hiç bilmemekte bayağı eziyor beni.

ad0e5 No.101184

>>101091
Hangi islerde motive oluyorsun ve en yogun motivasyonsuzlugu nelerde hissediyorsun ?

Digerleri dusuk ozguven dusuk sosyallikten malesef

8987a No.101188

>>101184
>hangi işlerde motive oluyorsun
genellikle ilgimi çeken, ilk kez görüp pek bilgim olmayan işler oluyor bu. İlk zamanlar inanılmaz bir ateşle başlıyorum daha sonra yavanlaşıyor ve sönüyor. Bunun sebeplerinin ekonomik zorluk, neye nerede başlayacağımı bilmeme ve konu hakkında yüz binlerce kaynak olup hepsinin apayrı, itilaflı şeyler söylemesi olduğunu düşünüyorum. Bazen de direkt olarak üşengeçlik.

>en yoğun motivasyonsuzluğu nerede hissediyorsun

pratikte yaptığım çalışmaların yanlış olduğu söylendiği zaman. 20-30 yaşında burada postlayan biri değilim, 2005li kadar altyaşta değilim ama vakiti boşa harcamak benim için bayağı kötü bir his

b6ef0 No.101190

>>101091
>>101188
Literally ben. Her yaptığım şeyi perfect yapmak istediğimden/ yapamayacağımı bildiğimden, nereden başlayacağımı bilmemek hiçbir şeye başlamama neden oluyor. Hayatta her şeyi planlı düzenli yapıyorum.



[Return][Go to top] [Catalog] [Post a Reply]
[ [ < ] [ b / g / s / v ] [ fit ] [ Kurallar / Stats ] ]